Techniek begint daar waar lichaam en geest ophouden. Of niet?

 

Techniek wordt vaak gezien als een hulpmiddel. Als je iets wilt schrijven pak je een pen, als je een restje eten wilt opwarmen gebruik je de magnetron, en als je naar het café gaat stap je op de fiets. Techniek wordt dus begrepen als iets wat buiten onszelf bestaat: een pen is geen onderdeel van wie je bent, maar iets wat je kunt gebruiken. Dit lijkt ons ook een duidelijk criterium te geven voor de wenselijkheid van (nieuwe) techniek: een techniek is wenselijk als deze goed van pas komt.

Hoewel een dergelijke instrumentele visie prima lijkt te werken voor pennen, fietsen en het opwarmen van eten in een magnetron, doet ze geen recht aan de complexiteit van de relatie tussen mens en techniek. Ze vooronderstelt namelijk dat er een duidelijke grens bestaat tussen onszelf en de techniek die we gebruiken. Techniek begint daar waar jouw lichaam en geest ophouden. Maar is deze grens eigenlijk wel zo duidelijk als ze op het eerste gezicht lijkt?

Lees hier verder